یکی بود یکی نبود.
یک "آنی دالتون" بود که یک وبلاگ به نشانی
www.anidalton.blogfa.com داشت. اسمش را گذاشته بود "یاد داشت های یک دختر ترشیده" و توی آن در مورد خودش می نوشت. بعد از مدتی خوانندگان پر و پا قرصی پیدا کرد که باعث رونق کارش شدند.
بعضی ها فکر کردند حالا که این طور است، چرا ما یک وبلاگ توی همین مایه ها نزنیم و خوانندگان پر و پا قرص نداشته باشیم و به کارمان رونق ندهیم؟
اول پسری پیدا شد که وبلاگی به نشانی
www.danialton.blogfa.com با همان قالب و شکل و شمایل وبلاگ "آنی دالتون" درست کرد و اسمش را گذاشت"یاد داشت های یک پسر ترشیده"! او آنجا در مورد خودش می نوشت. آنی خوشش آمد.
بعد یک نفر دیگر، وبلاگی به نشانی
www.atidalton.blogfa.com با همان قالب و شکل و شمایل وبلاگ "آنی دالتون" درست کرد و اسمش را گذاشت "یاد داشت های یک دختر ترشید."! او آنجا همان مطالب "آنی دالتون" را copy-paste می کرد. بعضی ها نمی فهمیدند که اینها نوشته های خودش نیست و با تصور این که با "آنی دالتون" واقعی طرف هستند به سراغش می رفتند.
یکی از طرفداران "آنی دالتون" که همیشه جیغ می زد، عصبانی شد و رفت به بلاگفایی ها خبر داد و آنها آمدند در وبلاگ "آتی دالتون" یا همان آنی دالتون تقلبی را تخته کردند، چون برخلاف خیلی جاها، طرفدار قوانین کپی رایت بودند!
"آتی دالتون" که حسابی لجش درآمده بود، رفت و دوباره یک وبلاگ به نشانی
www.abidalton.blogfa.com درست کرد و اسمش را گذاشت"یاد داشت های یک دختر ترشیده"! او آنجا اولین مطلب "آنی دالتون" را copy-paste کرد و به آنی و خوانندگان وبلاگش خندید.
آنی دالتون واقعی بین همه این قصه ها گم شد و دیگر هیچ کس نتوانست پیدایش کند.
+
نوشته شده در سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387ساعت 12:13  توسط ani
|